W roku 2009, Nagroda Nobla została wręczona trzem specjalistom z dziedziny medycyny, a mianowicie Jackowi W. Szostakowi, Elizabeth H. Blackburn, a także Carol W. Greider. Cała trójka wiele lat spędziła nad badaniem chromosomów, dzięki czemu mogła wyjaśnić wiele nurtujących pytań, dotyczących właśnie tego zjawiska biologicznego. Przy tych badaniach został także odkryty taki enzym jak telomeraza, co także jest istotne dla całej sprawy. Jednak w głównych wynikach tych badań została zawarta przede wszystkim informacja, w jaki sposób chromosomy są kopiowane podczas podziałów komórkowych, a także jak to się dzieje, że wszystkie dane genetyczne, zapisane właśnie na chromosomach są zupełnie bezpieczne. Okazało się między innymi, że części chromosomów są chronione przez telomery, które wbrew pozorom pozwalają także na zrozumienie występowania niektórych chorób, a także wyjaśnienia, w jaki sposób będzie można z nimi walczyć. Wyjaśnienie funkcjonowania chromosomów i towarzyszących im telomerów pozwoliło przede wszystkim na zrozumienie bliżej dwóch chorób, które występują często w naszym życiu, a mianowicie starzenie się i nowotwory. Biologia to dziedzina, której nawet najdrobniejsze mechanizmy pozwalają na odkrycie istotnych informacji, dlatego też należy się ukłon w stronę badaczy, którzy z pewnością osiągnęli dla medycyny bardzo wiele i być może w najbliższym czasie lekarze będą łatwiej sobie radzili z tymi zjawiskami, wyżej wymienionymi, czyli nowotworami i szybkim starzeniem się. Nagroda Nobla przyznana właśnie trójce specjalistów nie wywołała jakiś szczególnych kontrowersji, specjaliści jednoznacznie wypowiadali się, że taka decyzja jest jak najbardziej sztuczna, gdyż poczynili oni zdecydowany krok w kierunku zrozumienia istotnym dla ludzkości problemów

W roku 2008, Nagroda Nobla w dziedzinie medycyny przypadła naukowcom, którzy odkryli dwa istotne wirusy, a mianowicie HPV, a także HIV. Odkrycie tych zjawisk i ich dokładnie zbadanie z pewnością uczyniło wielki krok ku opisaniu tych zjawisk, a także wynalezienia skuteczniejszych metod walki z nimi. Nagrodę Nobla za odkrycie wirusa HPV otrzymał niemiecki wirusolog  Harald zur Hausen. Wirus HPV jest groźny, gdyż jak się okazuje, w większości przypadków to właśnie on wywołuje u kobiet raka szyjki macicy. Wykrycie tego zjawiska pozwoliło na opracowanie szczepionki, dzięki której kobiety będą mogły zaszczepić się przed atakiem tego wirusa, a tym samym uchronić przed rakiem szyjki macicy. Jest to wirus przenoszony drogą płciową, niestety liczy pokazują, że jego nosicieli jest wciąż więcej na świecie, dlatego też niezbędna jest walka, którą należy z nim podejmować. Mimo tego, że wirus ten dotyka coraz większą liczbę osób, jest szansa na wyeliminowanie go, dzięki opracowaniu właściwej szczepionki. Drugi wirus, a mianowicie HIV, został odkryty przez Francuzkę Françoise Barré-Sinoussi, a także jej rodaka, a mianowicie Luc Montagnier. W przypadku wirusa HIV, sprawa opracowania szczepionki jest dużo bardziej skomplikowana, gdyż białka wciąż zmieniają strukturę i trudno jest naukowcom zapanować nad tym zjawiskiem. Jednak nie zmienia to faktu, że zostały opracowane lekarstwa, dzięki którym istnieje możliwość zahamowania rozwoju postępowania wirusa HIV w organizmie. Naukowcy jednak wydają się być w tej sprawie optymistami i uważają, że odkrycia wirusów przez nagrodzonych naukowców są bardzo dużym krokiem w dziedzinie medycyny i tymi wytyczonymi ścieżkami należy podążać, aby opracować szczególną broń na te wirusy, szczególnie HIV, gdyż badacze wciąż walczą o utworzenie szczepionki.

W roku 2007, w Sztokholmie przyznano w dziedzinie medycyny Nagrodę Nobla trzem naukowcom, a mianowicie Amerykaninowi, pochodzenia włoskiego, Mario Capecchi, Brytyjczykowi  Martin Evans, a także Amerykanin Oliver Smithies. Pracowali oni w swojej karierze zawodowej nad wszczepianiem myszom modyfikacji genowych za pomocą komórek macierzystych. Jest to zjawisko niezwykle ważne, a także istotne dla dziedziny medycyny, gdyż dzięki niemu można było bliżej odkryć specyfikę chorób różnej maści. Tak więc, można pokrótce wymienić, że naukowcy stworzyli myszy, które cierpiały między innymi na nowotwory, choroby genetyczne, nadciśnienie czy miażdżycę. Z pewnością prace nad takimi zjawiskami dawały zaskakujące wyniki, a wiele z nich można było odnieść do medycyny z życia wziętej. Chodzi przede wszystkim o to, że DNA jest podstawowym zapisem materiału ludzkiego, na podstawie którego organizm funkcjonuje w taki, a nie inny sposób. Dodawanie do tego materiału genów pewnych elementów, bądź też ich usuwanie daje zupełnie inny efekt, a powstały organizm nie funkcjonuje tak jak powinien. Zostały przy tym opracowane wektory, które posiadają komórki, które mają zostać wyeliminowane w organizmie myszy. Okazuje się, że wprowadzając różne materiały, można dowolnie manipulować myszami, a także wprowadzać materiały w taki sposób, aby mogły dalej się dzielić i być przekazywane innym pokoleniom. Została także opracowana wizja myszy znokautowanej, dzięki której nadal można opracowywać nowe metody leczenia, a także poznawać pewne zjawiska. Jest to z pewnością nieco inna sprawa niż badanie konkretnie ciała ludzkiego, jednak pozwala osiągnąć zaskakujące efekty, dlatego też Nagroda Nobla z pewnością się w tej dziedzinie trzem naukowcom należała, gdyż odkryli oni niezwykle ciekawe i zaskakujące zjawiska

W roku 2005, zaszczytną Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny otrzymało dwóch naukowców: Barry J. Marshall i J. Robin Warren. Naukowcy odkryli znaczenie bakterii Helicobacter dla choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Taki problem nie jest rzadkością wśród społeczeństwa, dlatego też odkrycie jego istoty i przyczyn było niezwykle istotne dla rozpoczęcia poszukiwania lekarstw na tego rodzaju schorzenia. Przede wszystkim badacze ci badali zjawiska na dostępnych osiągnięciach technicznych, a zgromadzony przez nich materiał badawczy wskazuje jednoznacznie na to, że to właśnie Helicobacter odpowiedzialny jest za wywoływanie zapalenia żołądka, wrzodów żołądka i dwunastnicy. Warto zauważyć, że ten rodzaj wirusa dotyczy znaczniej części populacji, gdyż w krajach rozwiniętych szacuje się tę liczbę na 50%, natomiast w krajach słabo rozwiniętych mówi się nawet o tym, że zakażona tym wirusem może być niemal cała populacja. Chodzi przede wszystkim o to, że taki rodzaj wirusa może być przekazywany dziecku przez matkę, podczas poczęcia, gdyż właściwie pozostaje on w organizmie człowieka do końca jego życia, chociaż może się wcale ponownie nie uaktywniać. To, jak silne będzie zapalenie, a także czy wrzody rzeczywiście będą utrudniały życie, zależy przede wszystkim od tego, w jakiej części żołądka pojawi się Helicobacter. Należy jednak pamiętać o tym, że wynalezienie specyfiki tego wirusa pozwala naukowcom na opracowywanie metod, które będą go skutecznie zwalczały i być może niedługo zostanie utworzona metoda, dzięki której będzie można całkowicie wyeliminować bakterię z żołądka. Prace naukowców, którym przyznano Nagrodę Nobla z pewnością przyczynią się do dalszych poszukiwań przyczyn, a także sposobów leczenia tej bakterii.

W roku 2004, Nagroda Nobla została wręczona w dziedzinie medycyny dwóm naukowcom: Lindzie B. Buck oraz Richardowi Axel. Dwójka ta, podczas swojej pracy naukowej odkryła przede wszystkim specyfikę receptorów węchowych, co z pewnością przyczyniło się do wysnucia wielu ciekawych wniosków, a także dalszych prac nad skutkami. Przede wszystkim badacze ci, wyjaśnili funkcjonowanie zmysłu węchu, co jeszcze do kilka lat temu było pewną zagadką. Największą wrażliwością węchową, co powszechnie wie niemal każdy, charakteryzują się zwierzęta. Można powiedzieć, że posługują się oni podczas swojego życia właśnie w głównej mierze zmysłem węchu. Wykazano jednak, że człowiek także wykazuje się dużą wrażliwością zmysłu węchowego i posiada umiejętność reakcji już nawet na najniższe stężenia. Główną rolę odkrywają tutaj jednak receptory węchowe, które współpracują ze specyficzną odmianą białek. Takie wnioski między innymi znajdują się w wynikach prac naukowców, którzy w roku 2004 otrzymali Nagrodę Nobla. Potwierdza to, że zmysły, tak przecież oczywiste dla człowieka, nie zostały tak naprawdę do końca zbadane jeszcze przez biologię, mnóstwo tutaj jest zagadek, a także pytań, na które badacze z pewnością jeszcze przez wiele lat będą poszukiwali odpowiedzi w swoich badaniach. Cała specyfika węchu jest dość skomplikowana, jednak wszystkie zależności i reakcje da się na podstawie tych badań wyjaśnić w sposób logiczny. Dlatego też, większość osób zdecydowania poparła przyznanie Nagrody Nobla właśnie tym naukowcom, gdyż z pewnością w dużym stopniu zapisali się oni w twórczości biologicznej, a także zmniejszyli ilość zagadek, których w tej dziedzinie nauki pozostaje bardzo wiele, także dotyczących ludzkiego ciała i umysłu, a prace nam z nimi z pewnością będą prowadzone jeszcze przez lata.

W roku 2006, Nagrodę Nobla także otrzymało dwóch naukowców Andrew Z. Fire i Craig C. Mello. Wynikiem ich badań była interferencja RNA. Ściślej mówiąc, interferencja ta polega na wyłączaniu genów za pomocą dwuniciowych fragmentów RNA. Przede wszystkim pozwala na wyeliminowanie genów z komórek, co także jest niezwykle istotne dla funkcjonowania całego organizmu. Sama komisja, która przyznaje Nagrody Nobla, podkreśliła, że dzięki odkryciu tych naukowców, mamy obecnie możliwość kontrolowania mechanizmów przepływu materiału genetycznego, co jest bardzo ważne dla funkcjonowania organizmów. Tak więc, nie ma wątpliwości, że nagroda ta należała się wyżej wymienionym naukowcom, gdyż posiadają oni wielki wkład w biologię, którego nie da się zaprzeczyć w żaden sposób. Warto także zaznaczyć, że odkrycie to przyczyniło się do stworzenia terapii genowej, co jest z pewnością niezwykle ważne. Dlatego też podkreśla się istotę tego zjawiska. Początkowo było to jedynie określenie funkcjonowania komórek, a także wynalezienie możliwości ochrony ich przed niepożądanymi wirusami, nad którymi także pracuje wielu naukowców. Najważniejsze jest to, że naukowcy wzajemnie potrafią korzystać z wyników swoich badań, a co w konsekwencji daje wielki rozwój medycyny, gdyż z roku na rok lekarze są bardziej świadomi tego, jak funkcjonują komórki, a także czy można je ochronić przed konkretnymi rodzajami wirusa. Być może jest to niewielkie zjawisko, jednak wnosi do tej dziedziny tak wiele dobrego, że warto to podkreślić, właśnie poprzez przyznanie Nagrody Nobla. Dzięki takim profesjonalnym naukowcom, możemy mieć nadzieję, że z roku na rok, w medycynie pojawiały się będą nowe lekarstwa, przeciwdziałające chorobom, które jeszcze współcześnie dotykają ludzi w sposób masowy. Im więcej takich wartościowych badań i raportów, tym więcej korzyści dla całego rozwoju medycyny, a w szerszym znaczeniu także dla społeczeństwa.

Rok 2003 to Nagroda Nobla w dziedzinie medycyny dla dwóch naukowców, a mianowicie Paula C. Lauterbur, a także Petera Mansfielda . Ich odkrycie ma zdecydowanie duże znacznie dla całego rozwoju medycyny, ponieważ odkryli oni sposób, w jaki można wykorzystywać w medycynie rezonans magnetyczny, a jak wiemy, obecnie odkrywa on w tej dziedzinie bardzo dużą rolę. Chodzi tutaj przede wszystkim o badanie tkanek w sposób bezinwazyjny, co ma duże znaczenie dla lekarzy, a także przeprowadzanych badań. Odbywa się ono za pomocą fal radiowych, które jednocześnie nie są szkodliwe dla organizmu. Naukowcy ci, jako pierwszy pokazali, w jaki sposób można tworzyć dwuwymiarowe przekroje tkanek. Osiągnięcia naukowe tych laureatów sprawiło, że w szpitalach na całym świecie pojawiły się liczne rezonanse magnetyczne, które uznano za niezwykle przydatne podczas prowadzenie badań. Dzięki temu można było przeprowadzać analizy tkanek na płaszczyźnie zdecydowanie bardziej szczegółowej i dokładnej, a przede wszystkim ta metoda była dość szybka i sprawna. Można powiedzieć, że osiągnięcie to znajduje się bardzo wysoko w uznaniu zarówno wszystkich lekarzy jak i społeczeństwa, które zapoznało się bliżej z tym osiągnięciem, a także zostało poddane badaniom za pomocą rezonansu. Osiągnięcia w dziedzinie badań są szczególnie istotne, przede wszystkim w dzisiejszym świecie, gdzie osiągnięcia techniczne, innowacyjne są bardzo szeroko doceniane, a także uznawane przez szeroką społeczność. Każdy z nas może zapoznać się bardziej szczegółowo z badaniami tych laureatów Nagrody Nobla, aby samodzielnie uświadomić się w przekonaniu, że faktycznie było to osiągniecie na miarę tej nagrody. Obecnie szacuje się, że z badań przy użyciu rezonansów korzysta rocznie około 60 milionów osób, a więc jest to liczba nieprzeciętna.

W roku 2002 Komisja w Sztokholmie przyznała Nagrodę Nobla trzem uczonym, a mianowicie Sydneyowi Brennerowi, Johnowi E. Sulstonowi oraz H. Robertowi Horvitzowi. Cała trójka została nagrodzona przede wszystkim za odkrycie związane ze śmiercią programowanej komórki, a także regulacją rozwoju narządów. Wbrew pozorom być może wydawałoby się to osiągnięciem będącym czarną magią dla przeciętnych osób, jednak zagłębiając się bliżej takie odkrycie ma szczególne znaczenie dla poznania istoty wielu chorób, między innymi udaru mózgu, raka i AIDS. Wyjaśnienie takich mechanizmów pozwala na znalezienie przyczyn dostawania się wirusów do pewnych komórek ciała, a także ich rozwoju i wywoływania konkretnych chorób. Chodzi o to, że dzięki takim odkryciom, medycyna ma szansę na eliminowanie pewnych chorób, poprzez przeciwdziałanie im. Poznanie mechanizmów pozwala na odkrycie sposobów, dzięki którym wirusy będą miały ograniczony dostęp do atakowania komórek, a także sposobów w jaki sposób można przeciwdziałać dostawaniu się tych obcych ciał do organizmu. Takie odkrycie z pewnością przyczyniło się do okrywania dalszych specyficznych cech organizmu ludzkiego, a także wyjaśniania zjawisk, które do tej pory są jeszcze medyczną zagadką dla każdego specjalisty naukowca. Dlatego też wyróżnianie takich osiągnięć ma jak największy cel sam w sobie. Dzięki temu można mówić o ciągłym, daleko idącym rozwoju medycyny, co jest faktem niezwykle istotnym dla całego zespołu lekarzy, a także społeczeństwa, które przecież każdego roku boryka się z poważnymi chorobami różnej natury. Można mieć pewność, że w ślad za tymi badaniami pójdą także inni naukowcy, dzięki czemu będzie można mówić o rozwoju medycyny, a także coraz większych możliwościach przeciwdziałania chorobom różnej natury.